Mythe

Antigone

Samenvatting van het verhaal

  Antigone is het verhaal over een vrouw waarvan de broer wordt vermoord in een oorlog door haar schoonvader. Deze schoonvader genaamd Kreon (de nieuwe heerser van de stad) dode Antigone’s broer genaamd Polyneikes in een strijd om de heerschappij over de stad Thebe. Kreon stond erop dat het lichaam bleef liggen ten prooi aan aaseters en de elementen. Antigone een vrouw met een eigen mening vond echter dat ze het recht en de plicht had haar broer te begraven. Symbolisch deed ze dit met een handje zand. Toen Kreon dit te horen kreeg moest Antigone voor het gerecht komen. Ze kreeg na een woordenwisseling de straf levend in een graftombe gemetseld te worden zodat ze de hongerdood zou sterven.

  De zoon van Kreon, Haimon, de verloofde van Antigone was ontzettend boos over deze straf en probeerde haar te redden. Niets hielp echter. 

  De ziener Teiresias vond toen dat het tijd was in te grijpen en dreigde 2 doden in het huis van Kreon te maken als hij Antigone niet bevrijde.

  Kreon deed dit vervolgens uit angst maar Antigone had zichzelf al om het leven gebracht om de honger dood te ontsnappen. Waanzinnig van verdriet maakte zijn zoon Haimon toen een eind aan zijn eigen leven voor de ogen van Kreon. Dit kon de moeder van Haimon niet aan en ook zij pleegde zelfmoord.

  De voorspelling van Teiresias was uitgekomen: Kreon betaalde met de dood van 2 geliefden en moest alleen het noodlot verder dragen.

Betekenis

  In het verhaal van Antigone gaat het om het gehoorzamen van wetten. De persoonlijke wetten en de wetten van de machtshebbende. De vraag is welke te gehoorzamen? Antigone besloot tegen de wil van de regerende Kreon haar broer te begraven en moet dit met de dood bekopen. De onafhankelijke toeschouwer en hogere macht Teiresias vind echter dat de arme Antigone gelijk heeft en laat zijn recht gelden: Kreon verliest vrouw en zoon. Wie had er gelijk? Wat is gelijk precies? En wie bepaalt dit?

  Antigone deed waar ze in geloofde en moest hiervoor sterven. Deze strijd doet me denken aan de strijd die veel mensen vandaag de dag voeren in allerlei dictaturen over de wereld. Amnesty International is een organisatie die dergelijke mensen steunt. Ook oorlogstribunaal in Den Haag komt in mijn hoofd op. Zij zijn het grensoverschrijdende rechtssysteem dat vandaag de dag mensen als Kreon zou straffen. Maar mijn derde idee ga ik uitwerken in een mythe: de Tibetaanse onderdrukking.

   Ik heb de personages gewijzigd zodat ze beter in de tijd en plaats vallen. Wel moet erbij gezegt worden dat dit betrekkelijk is en met een knipoog moet worden gezien.

Qua verhaal heb ik erg dicht bij het orgineel kunnen blijven doordat de situatie erg makkelijk vergelijkbaar is. De gelaagdheid is nagenoeg gelijk en de plotvorming eigenlijk ook. De eigendraai zit hem dan ook vooral in het feit dat ik het verband heb durven leggen tussen de Mythe en de situatie zoals deze zich nu in Tibet voordoet. Met uiteraard het plot dat uit de duim gezogen is. De namen kloppen niet met de realiteit en het is vooralsnog geen gelopen zaak. Toch wordt vooralsnog de zelfstandigheid van Tibet niet verwacht en is de Economische macht van China hier in het bijzonder de oorzaak van.

Problemen op het dak van de wereld

  Nu ongeveer 60 jaar geleden behaalde de Chinese regering een grote overwinning. Ze namen beslag op het dak van de wereld, Tibet genaamd. Hiermee kwam het land in handen van de onbetwiste heerser Ching Han Lee. Hij had het slimme plan veel Han Chinezen naar het land toe te halen om zo met behulp van de juiste politiek het land zo snel mogelijk tot echt onderdeel van het Grote Chinese Rijk te maken.

Dit wilde hij doen door de Chinezen meer loon te betalen dan de Tibetanen. Chinese zakenmensen makkelijker vergunningen te geven om een winkel te beginnen. Tibetaanse buurten af te breken en het land aan Chinezen te verkopen. Kloosters van Tibetaanse monniken te vernietigen en ze verbieden hun geloof te beoefenen en op school kinderen Tibetaanse les te verbieden en slecht alleen Chinese taal toe te staan.

Dit leidde tot grote protesten onder de Tibetaanse bevolking die onder spirituele leiding van de Dalai Lama vreedzaam in actie kwamen tegen deze onderdrukking.

Met grof geweld echter dacht Ching Han Lee deze onruststokers wel onder de duim te krijgen en dode hierbij vele monniken. Anderen werden gevangen genomen of sloegen op de vlucht. Onder deze vluchtelingen zat ook de Dalai Lama die niet meer veilig was in eigen land en naar India vertrok. Hier strijde hij echter in Ballingschap hard verder voor de onafhankelijkheid van zijn land.

Hoe groter de onrust werd onder de Tibetaanse bevolking hoe harder sloeg de politiemacht van Ching Han Lee op de menigte in. Meer en meer activisten werden gedood of gevangen gezet. En ondanks de strenge media censuur van de Chinese overheersers begon men internationaal lucht te krijgen van de toestanden in Tibet. Het aantal activisten bleef maar groeien nu echter van overal over de wereld.

Ching Han Lee was echter een man van trots en weigerde ook maar iets te buigen onder de druk. Hij had hierbij het voordeel van de grote afhankelijkheid die de wereld van zijn China had. China bezat namelijk gigantische industrieën waar heel de wereld op leunde en die niemand anders goedkoper kon bieden dan zij. Dit hield de situatie lange tijd stabiel ondanks de vele protesten en het Tibetaanse volk bleef lijden.

Toen vond de grote God Shiva dat dit schouwspel lang genoeg geduurd had en besloot in te grijpen. Hij zorgde er voor dat de zoon van Ching Han Lee, Siddhartha genaamd en die sinds zijn geboort in de beschermde omgeving van het paleis geleefd had, ver van de chaos en ellende in Tibet in aanraking kwam met het Tibetaanse Boeddhisme en tevens met de politiek die zijn vader in Tibet voerde. Dit raakte de arme jongen zo diep in zijn tere hart dat hij smekend op zijn knieën zijn vader vroeg Tibet te verlaten en de Dalai Lama te laten terug keren. Ching Han Lee kon dit verwijfde gedrag van zijn zoon niet aan zien, sloeg hem in zijn gezicht en besloot morgen alle monniken in Tibet te doden. Zijn zoon zou na verloop van tijd wel weer bij trekken. Zo had hij hem immers niet opgevoed. Die nacht verscheen Shiva in een droom voor Ching Han Lee en deze zij dat hij alles zou verliezen waar hij van hield, namelijk zijn zoon en vrouw als hij zijn plan zou voltrekken. Echter ook deze droom weerhield Ching Han Lee er niet van te doen wat hij van plan was en hij dode letterlijk alle monniken die er in Tibet waren.

De hemel werd zwart die dag en de zeeën werden rood als bloed. Siddhartha barste in tranen uit, hees zichzelf in een monniksgewaad overgoot zichzelf voor de ogen van zijn vader en moeder met benzine en stak zichzelf aan. Dit leed kon ook Geisha Ming Mo, de vrouw van Ching Han Lee niet aan en stak zichzelf een dolk door het hart.

Shiva’s voorspelling kwam uit en Ching Han Lee’s hart stierf die dag. De kille industrie leefde echter voort en het noodlot van de wereld kwam weer een stapje dichtbij.